اسلام برای ایحاد یک جامعه سالم، وجود عدالت در توزیع ثروت در جامعه را امری مهم تلقی می کند و به همین دلیل راه کاری های متنوعی برای این امر ارائه داده است.

اگر در جامعه ای به این امور دقت شود، مطمئنا فقر ریشه کن خواهد شد و زمینه ظهور جامعه سالم فراهم خواهد آمد.

برخی از این تدابیر وراه کارها از این قرارند:

1- برخلاف نظام سرمایه داری که توزیع عادلانه را در مرحله پس از تولید قرار می دهد، اسلام برآن است که باید از آغاز کوشید تا نابرابری پدید نیاید. از این رو، تدابیری اتخاذ می کند تا از نخست، زمینه فقر ایجاد نشود. برخی برنامه های اسلام در همین مسیر طراحی شده، از جمله قراردادن ثروت های طبیعی مانند معدن های مهم، منابع آب، زمین های مرده، زمین های ستانده شده از کافران و نظایر آنها ، در قلمرو مالکیت عمومی می باشد.

آیه 7 سوره حشر: تا میان توانگران دستگردان نباشد.

2- اسلام بر احکامی تکیه دارد که چگونگی کسب ثروت و روش توزیع آن میان عوامل تولید را تعیین می کنند، همچون: حرام بودن احتکار ، ربا ، فریبکاری در معامله و مانند آنها، هدف آن است که دارایی های متراکم پدید نیاید و اخلاف فاحش طبقاتی بروز نکند.

3- دیگر بار از راه پرداخت حقوق شرعی، مانند خمس و زکات، به توزیع درآمدها و ثروت ها عنایت می کند.

4- زمینه توزیع انتخابی و آزادانه درآمدها و ثروتها را از طریق یاری ثروتمندان به فقیران، فرآهم می آورد.

5- از طریق انواع کفاره ها، توزیع ثروت به سود فقیران را سامان می بخشد.